Aan het begin van deze vastenperiode is het goed stil te staan bij wat onze intenties zijn. Ik heb in eerdere periodes dat ik bezig was met vasten regelmatig geworsteld met de vraag waarom ik wilde vasten. Zocht ik een antwoord, wilde ik bewijzen dat ik goed bezig was, of stiekem ook een beetje afvallen? Om die reden heb ik het (te) vaak voor mij uitgeschoven. Tot God mij door een tijd leidde die niet makkelijk was en ik niet meer anders kon dan uitroepen naar God: “Heer, ik weet het niet meer, toon mij Uzelf te midden hiervan!”
God reageerde hierop door mijn aandacht te trekken naar het thema ‘ontzag voor God’. Hij leerde mij meer over hoe machtig en ontzagwekkend Hij is en tegelijk zo toegewijd en betrokken bij mijn leven. Ik realiseerde mij nog meer hoe we leven in een prestatiegerichte omgeving, en dat dat ook onze bril geworden is als we naar God kijken.
We lezen teksten over Hem gehoorzamen, ‘doen wat Hij zegt’, vanuit de mindset: we moeten goed leven als gelovige, want dan beoordeelt God ons met een voldoende. En zo kan vasten ook voelen. Maar God kijkt niet zo. Hij heeft zichzelf aan ons verbonden toen Hij het nieuwe verbond aanbood. Daarmee zei Hij: “Ik sta voor jou in, en wat er ook gebeurt – je hoort bij Mij. Wie aan jou komt, komt aan Mij.” En dit bekrachtigde Hij met het offer dat Jezus bracht door in onze plaats te sterven.
Omdat een verbond om twee partijen gaat, is aan ons de vraag: kies jij met dezelfde toewijding voor God? Dit laten we zien door ons leven neer te leggen, onze menselijke verlangens en eigen lusten los te laten, en te leven naar Gods waardensysteem. Doen wat Hij belangrijk vindt – niet om een voldoende te krijgen, maar om te laten zien dat Hij voor ons de belangrijkste is en wij ons deel van het verbond houden.
Vernederen heeft vaak de associatie dat we van minder waarde worden, maar dat is nu juist niet wat het betekent. Onszelf vernederen vermeerdert onze waarde, omdat we ons daarmee positioneren als een kind van de Allerhoogste. En daarop rust de belofte dat God ons verhoogt – letterlijk: ons verheft tot waardigheid.
Gebed
Heer, ik begin deze vastenperiode met te erkennen dat U de enige God bent. Ik leg mijzelf voor U neer, want U bent de Heer van mijn leven. Toon mij Uzelf. Amen.
Wat er in je lichaam gebeurt
Tijdens de eerste dagen van het vasten reageert je lichaam sterk op de verandering. Je bloedsuikerspiegel daalt; je kunt je moe of wat prikkelbaar voelen, en je lichaam zoekt nog naar een nieuw ritme. Dit is normaal – je systeem leert afzien van directe energie uit voedsel. Drink voldoende vocht, rust waar mogelijk, en gebruik dit moment om niet op je eigen kracht te vertrouwen, maar op de kracht van God.
